Torsdag bar det avgårde med innleigde syklar i retning Col de Tourmalet for å få med oss målgangen i den 17. etappen. Omlag 10 km frå toppen var det imidlertid slutt på morroa. Ein representant frå det franske genarmeriet, som var meir enn gjennomsnittleg oppteken av jobben sin stogga alle syklistar. Etter intenst munnhuggeri på fransk (eg var av naturlege grunnar ikkje deltakande på dette) mellom den bevæpna vakten og syklistane, endte det med ei form for sivil ulydighet der me sneik oss vidare til franske gloser eg ikkje kan tenka meg er nedteikna i ei ordbok. Gleden var imidlertid kortvarig, ein liten kilometer seinare var ein liten bataljon av kollegaene til den hissige mannen samla, og sykkelen måtte parkerast. Dei siste kilometerane vart gått til fots. Etter å ha vore ein tur på toppen, fann me ut at den beste plasseringa var ein drøy kilometer frå toppen. Inne i ei sky, med berre nokre meter sikt kom etterkvart Schlek og Contador ut av svingen til stor jubel. Thor og Edvald låg som venta noko lengre bak, men smilte lurt til oss heiande nordmenn inne i skydekket like før toppen. Ei artig oppleving der syklistane nærmast sykla spissrotsgang mellom publikum på den smale bratte vegen mot col de Tourmalet.
Fredag kjørte me avgårde for å få med oss starten på den 18. etappen. Like ved startområdet kom Dag Otto-mobilen med tv2 teamet, som gjorde seg klare til dagens etappe. Dag Otto er jo ein høfleg mann, og hilste på oss nordmenn som var på veg mot starten - det var jo hyggeleg.
Starten var eigentleg ganske artig, sidan stemninga her var roleg, og syklistane sirkla fram og tilbake i gatene i startområdet. Etter starten der syklistane rulla ut, fulgte det sedvanlege toget av følgebilar, som nærmast er kjennemerket for touren. Til sist rulla lagbussane ut, og markerte med det slutten på årets Tour de France sirkus for vår del.
Biletet viser Dag Otto-mobilen.
Sendt fra min HTC
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar