Tysdag fekk me oppleva Tour de France på nært hald for fyrste gong. Me starta dagen tidleg, og kjørte til col de Solouis der me fann oss ein grei plass like før toppen. Som gode nordmenn hadde me sjølvsagt tatt med oss flagg, og oppmuntrande helsingar til Edvald og Thor vart skriven i vegbana. Alt var klart til at sirkuset skulle ankomma. Først ut var caravanen. Sponsorane kjørte forbi medan effektar vart kasta ut frå farkostane til stor begeistring frå publikum. Bak caravanen skrensa Dag Otto opp, og fekk stor oppmerksomhet både frå nordmenn (me var ikkje åleine) og utlendingar. Ein skal ikkje sjå bort frå at me vart linselus i ei TV2 sending etter dette. Så var tida inne til høgdepunktet. At ryttarane nærma seg var forholdsvis lett å sjå. Fem helikopter kretsa nærare og nærare i låg høgde, og ut av folkemassen kom den første ryttaren. Til stor jubel frå amerikanarane bak oss var det Armstrong som var først. I styggeleg stor fart (for å vera i bratt stigning) raste ryttarar, motorsyklar og følgebilar forbi kun centimeter frå jublande publikum. Thor kom i hovudfeltet, og Edvald sat smilande bak i bussen etter å ha gjort sin jobb for dagen. Sjølvsagt vart begge heia fram etter alle kunstens reglar. Thor gjorde ein kjempejobb på denne etappen og vann tilbake den grøne trøya. Torsdag tek me sikte på å sykla til col de Tourmolet, som er høgaste pass og målgang for siste klatreetappen i årets tour. Dette blir saker!
Sendt fra min HTC
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar